لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

بیان مساله: یکی از مشکلات ترمیم های ثابت متال - سرامیک، شکستن باند بین فلز و پرسلن می باشد. با تولید آلیاژهای دندانپزشکی در داخل کشور بررسی خصوصیات فیزیکی و کاری این مواد لازم به نظر می رسد.هدف: با توجه به تولید آلیاژهای بیس متال در داخل کشور، مطالعه حاضر با هدف ارزیابی باندینگ آلیاژ مینالوکس (ساخت ایران) به پرسلن به عنوان یک آلیاژ فاقد بریلیوم و مقایسه آن با یک آلیاژ بیس متال خارجی رایج (سوپرکست) به عنوان یک آلیاژ دارای بریلیوم انجام شد.روش بررسی: در این مطالعه تجربی و آزمایشگاهی، از دو آلیاژ مینالکس و سوپر کست 10 نمونه به شکل میله استوانه ای به طول 50 و قطر 2 میلیمتر تهیه گردید. به دنبال آماده سازی، سطح میله ها دگاز و سپس پرسلن گذاری ( به صورت دیسکی به ضخامت 2 و قطر 8 میلمتر) انجام شد؛ سپس نمونه ها به نحوی درون یک مولد ویژه قرار گرفتند و توسط گچ محصور شدند که با اعمال نیرو توسط دستگاه اینسترون، نیرو تنها بر دیسک پرسلنی وارد و موجب جدا شدن پرسلن از فلز گردد. نیروی شکست برای هر نمونه ثبت گردید. اطلاعات جمع آوری شده با استفاده از آزمون آماری t مورد تحلیل قرار گرفتند. سطح معنی داری P<0.05 در نظر گرفته شد.یافته ها: میانگین نیروی لازم برای شکست پرسلن نمونه های آلیاژ سوپرکست 71.58±6.4 و برای آلیاژ مینالوکس 67.34±5.48 کیلوگرم نیرو و مقاومت باند پرسلن با آلیاژ مینالوکس 52.54±4.27 مگاپاسکال و با آلیاژ سوپرکست 55.85±4.99 مگاپاسکال به دست آمد که این اختلاف از نظر آماری معنی دار بود (P<0.001).نتیجه گیری: نتایج این مطالعه، نشان داد که آلیاژ سوپرکست که یک آلیاژ نیکل کروم حاوی بریلیوم می باشد، نسبت به آلیاژ مینالوکس که فاقد بریلیوم می باشد، باند محکم تری با پرسلن ایجاد می کند.

تحقیقات نشان داده است که آلیاژهای نابل جهت مقابله با سیکل های حرارتی در حین پخت پرسلن به کلار فلزی نیاز دارند. کلار فلزی زیبایی قابل قبولی ندارد. از آنجا که آلیاژهای بیس متال از خواص فیزیکی بهتری برخوردار هستند، لذا به نظر می رسد کلار در طراحی فریم ورک آنها ضرورتی نداشته باشد. هدف از این مطالعه ارزیابی اثر کلار در تغییر شکل مارژین روکش های ساخته شده از آلیاژ بیس متال می باشد؛ به همین منظور 20 کوپینگ (Coping) از آلیاژ بیس متال ساخته شد و به دو گروه دارای کلار و بدون کلار تقسیم شدند. به دنبال آماده سازی سطح فلز، پرسلن بر روی نمونه ها پخته شد. Marginal Gap توسط میکروسکوپ الکترونی در سه مرحله قبل و بعد از دگاز و نیز بعد از گلیز اندازه گیری شد. میانگین Marginal Gap درگروه بدون کلار به ترتیب 21.4±13.4، 21.4±14.9، 21.9±11.9 میکرون و در گروه با کلار 24.7±11.4، 24±11.5، 26.6±11.7 میکرون بود. آنالیز واریانس دوطرفه هیچ اختلاف معنی داری در مقدار عددی بین دو گروه با و بدون کلار و در بین مراحل مختلف ساخت روکش نشان نداد. نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد آلیاژ بیس متال در طی مراحل ساخت دچار تغییر شکل در مارژین نمی شود و وجود کلار در میزان بازشدگی مارژین تاثیری ندارد.

بیان مساله: امروزه به دلیل افزایش قیمت آلیاژهای با طلای بالا (High Gold) تمایل بسیار چشمگیری به استفاده از آلیاژهای بیس متال در ترمیم های فلز- سرامیک ایجاد شده است. یکی از آلیاژهای بیس متال تولیدشده در داخل کشور، آلیاژ مینالوکس می باشد. در بررسی یک آلیاژ دندانی، تطابق مارژین از مهمترین خصوصیاتی است که باید مورد ارزیابی قرار گیرد. هدف: مطالعه حاضر با هدف بررسی و مقایسه دو آلیاژ مینالوکس (ساخت شرکت موادکاران وابسته به جهاد سازندگی) و وراباند2 (Albadent Co. USA) از لحاظ تطابق لبه ای در مراحل حرارتی پخت پرسلن انجام شد. روش بررسی: در این مطالعه تجربی، تعداد 24 عدد دای برنجی استاندارد با طرح Finishing Line چمفر °135 توسط دستگاه تراش Computer Numeric Controlled (CNC) تهیه گردید. مجموعه دای ها به دو دسته 12 عددی A و B تقسیم شدند. پس از Wax Up، نیمی از نمونه ها با آلیاژ مینالوکس و نیم دیگر با وراباند2 ریخته شدند و سپس مراحل پخت پرسلن بر روی آنها انجام گردید. در هر گروه چهار نمونه کنترل وجود داشت که ونیر پرسلن نشدند و تنها مراحل حرارتی پخت پرسلن بر روی آنها انجام شد. Marginal Gap تمامی نمونه ها پس از چهار مرحله (Casting، Degassing، پرسلن گذاری و Glazing) از ناحیه باکال و لینگوال توسط Scanning Electron Microscope (SEM) اندازه گیری شد. داده ها با استفاده از آزمون آنالیز واریانس چهار طرفه و آزمون مقایسات چند گانه با ملاک Tukey تحلیل شدند. یافته ها: Marginal Gap دو آلیاژ مینالوکس (31.10±7.8 μm) و وراباند(30.27±6.96 μm) 2  با 95% اطمینان اختلاف معنی داری را نشان ندادند (43/0=P). در هر دو آلیاژ بیشترین تغییرات Marginal Gap پس از مرحله دگازینگ به وجود آمد (05/0 P<). مجاورت پرسلن و ونیر پرسلن در آلیاژ مینالوکس، موجب تغییرات معنی دار در تطابق لبه ای ‎شد (05/0 P<) ولی در آلیاژ وراباند2 تغییری در این مورد مشاهده نشد (05/0 P>). نتیجه گیری: طبق یافته های این مطالعه، تطابق لبه ای آلیاژ مینالوکس مشابه آلیاژ وراباند2 و Marginal Gap آلیاژ مینالوکس در محدوده کلینیکی قابل قبول می باشد و می توان با این آلیاژ تطابق لبه ای بسیار مناسبی را بدست آورد.

مقدمه: هدف از این مطالعه آزمایشگاهی، مقایسه قدرت باند و نیرپرسلن به آلیاژ نیکل - کرم - بریلیوم بتوسط ادهزیوهای مختلف بود.مواد و روشها: 80عدد مدل ریختگی از آلیاژ نیکل - کرم - بریلیوم ساخته شد. که به شکل استوانه ای با دو قطر متفاوت بود. از قطر بیشتر برای چسباندن و نیز پرسلن استفاده شد. بعد از مولت نمودن نمونه های ریختگی، سطح مورد نظر برای پرسلن، سند بلاست آلومینا گشت.سپس نمونه ها به چهار گروه 20 تایی تقسیم شد.گروه C(کنترل): فویل آلومینیمی انتخاب گردید. در قسمت وسط آن سوراخی به قطر 3.5 میلی متر بتوسط پانچ تعبیه شد و در روی سطح مورد نظر مدل کاملاً آداپته شد. نهایتاً مراحل پخت چینی در کوره انجام شد.برای نمونه های آزمایشی 60 عدد دیسک پرسلن بتوسط روش فوق ساخته شد، با تفاوت این که فویل آلومینیومی بر روی مقوا نسوز قرار گرفت. تمام دیسکها دارای ضخامت حداکثر mm2 و قطر 3.5 میلی متر بودند. سطح تماس دیسکها بتوسط سند بلاست آلومینا و سایلن کوپلینگ اجنت، آماده سازی شد.گروه S: ابتدا از ادهزیو SBMP برای سطح تماس آلیاژ استفاده شد سپس دیسکهای پرسلن بتوسط Duo Cement چسبانده شد.گروه P: دیسکهای پرسلن بتوسط Panavia 21 به سطح مورد نظر کار ریختگی چسبانده شد.گروه O: ابتدا از ادهزیو One Coat Bond در سطح آلیاژ استفاده نموده سپس دیسکهای پرسلن بتوسط Duo Cement چسبانده شدند.شکست نمونه ها بتوسط Cross head تیغه ای با سرعت mm/min2 انجام شد. آنالیز داده ها بتوسط ANOVA و Duncan و test-t با ضریب احتمال 99% مشخص نمود:یافته ها: 1- میانگین داده ها قدرت باند را به این شکل نشان داد 13:O, 15/5S, 19/5:P, 25:C مگا پاسکال2- در مقایسه اختلاف قدرت باند گروه کنترل با هر یک از آزمایشی PFM از قدرت باند بالاتری برخوردار بود ولی کمترین اختلاف در گروه کنترل نسبت به گروه P مشاهده شد.3- در مقایسه گروههای آزمایشی با یکدیگر بالاترین قدرت باند مربوط به گروه P بود. اختلاف قابل ملاحظه ای در گروه P نسبت به O مشاهده شد در حالی که گروه P با S اختلاف قابل ملاحظه ای نداشت.4- در مقایسه چهار گروه با یکدیگر اختلاف گروه) C کنترل) با تمام گروههای آزمایشی مشاهده شد در حالی که گروه P فقط با گروه O اختلاف قابل ملاحظه ای نشان داد.نتیجه گیری: نتیجه: چنانچه سطح فامیال یک کران ریختگی از چینی اکسپوز گشت، پس از استفاده از سند بلاست آلومینا، بالاترین قدرت باند و نیرپرسلن به سطح آلیاژ بتوسط پاناویاو در مرحله دوم (SBMP-Duo Cement) حاصل می آید.

بیان مساله: به منظور رفع مشکل نازیبایی طوق فلزی روکشهای متال سرامیک روشها و مواد مختلفی بکار رفته اند که تکنیک شولدر پرسلن یکی از روشهای پیشنهادی است.هدف: مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر پختهای مکرر چینی بر تطابق مارژین شولدر پرسلن در روکشهای چینی- فلز ساخته شده از دو نوع آلیاژ نابل و بیس متال انجام شد.روش بررسی: در این مطالعه تجربی، از چهارگروه ده تایی مدل (دای) برنجی، استفاده شد. سرپوشهای فلزی گروههای A و B با آلیاژ نابل و سرپوشهای فلزی گروههای C و D از آلیاژ بیس متال ریخته شدند. عرض شولدر در گروههای A و C یک میلیمتر و در گروههای B و 1.5 D میلیمتر بود. پس از انجام مراحل دگازینگ واپک گذاری، چینی شولدر پرسلن در ناحیه شولدر سرپوشها کامل گردید و میانگین فاصله عمودی مارژین با میکروسکوپ Reflective با بزرگنمایی 400 برابر اندازه گیری شد. اطلاعات به دست آمده با استفاده از آزمونهای یک و دو طرفه ANOVA و دانکن تحلیل گردید.یافته ها: در این تحقیق دو عامل نوع آلیاژ و عرض شولدر به طور همزمان اثرات متقابل (Interaction) ایجاد نکردند (P=0.709). نوع آلیاژ تاثیر معنی داری بر انطباق مارژین داشت (P=0.021) و بهترین نوع آلیاژ از نظر تطابق مارژین شولدر پرسلن، آلیاژ بیس متال بود. عرض شولدر نیز تاثیر معنی داری بر انطباق مارژین داشت (p=0.000)؛ چنان که با کاهش عرض شولدر تطابق مارژین شولدر پرسلن افزایش یافت.نتیجه گیری: با توجه به یافته های مطالعه حاضر، میزان انطباق شولدر پرسلن بخصوص با عرض شولدر 1 میلیمتر و آلیاژ بیس متال بهتر است.

وجود لایه اکسید در سطح آلیاژ، زمینه چسبندگی آن را به پرسلن فراهم می سازد. در سطح آلیاژهای بیس متال نسبت به آلیاژهای با طلای بالا، اکسید بیشتری ایجاد می شود. ممکن است تشکیل لایه اکسید زیاد، منجر به شکست باند گردد و ضخامت آن در اثر پخت مکرر پرسلن، افزایش یابد. هدف از این مطالعه تعیین اثر پخت مکرر پرسلن بر مقاومت باند دو آلیاژ بیس متال مینالوکس و وراباند 2 می باشد؛ به همین منظور شانزده صفحه فلزی (50´5´0.5) از هر گروه آلیاژ ریخته شد و سطح آنها مطابق دستور کارخانه آماده گردید. پرسلن با ضخامت یکسان (1 میلی متر) در یک سوم میانی نمونه ها قرار داده شد. هر گروه از آلیاژ به سه زیر گروه تقسیم شد. گروه اول بعد از گلیز کنار گذاشته شد. گروه دوم و سوم 2 و 4 بار بیشتر پخت شدند و مقاومت باند آنها توسط روش خمش 3-Point مورد ارزیابی قرار گرفت. جهت تجزیه و تحلیل اطلاعات از آنالیز واریانس یک طرفه استفاده شد. نتایج حاصله اختلاف معنی داری را بین مقاومت باند نمونه ها در اثر پخت مکرر پرسلن و همچنین بین مقاومت باند دو آلیاژ در تعداد پخت مساوی نشان نداد. بر اساس یافته های این مطالعه، آلیاژهای مینالوکس و وراباند 2 از نظر باند به پرسلن مشابهت دارند.

بیان مساله: یکی از مسایل دیرین در دندانپزشکی، هماهنگی رنگ ترمیم با دندانهای طبیعی فرد می باشد. در ترمیم های سرامومتال نوع آلیاژ زیرساختاری بر رنگ نهایی پرسلن تاثیر می گذارد. از شایعترین آلیاژهای مصرفی، آلیاژهای نیکل- کروم است که نمونه ایرانی آن آلیاژ مینالوکس مشابه وراباند2 می باشد.هدف: مطالعه حاضر با هدف اندازه گیری و مقایسه ابعاد مختلف رنگ منتج از کاربری دو آلیاژ مینالوکس و وراباند2 انجام شد.روش بررسی: در این تحقیق از هر آلیاژ 9 دیسک به ضخامت 5/0 و قطر 16 میلیمتر تهیه و طبق دستور کارخانه سازنده پرسلن  Vita VMK68به رنگ A2 روی آنها پخته شد. رنگ نمونه ها در یک زمان و تحت شرایط یکسان توسط دستگاه اسپکتروفتومتر data color در سیستم CIE Lab و مانسل تحت چهار منبع نوری A، C، D65 و TL81 تعیین گردید؛ سپس با استفاده از نرم افزار MATLAB Tool Box Statistic 5.2 تعیین میانگین و آنالیز واریانس دو طرفه  انجام شد.یافته ها: مقدار آماره F در hue، value و chroma از مقدار F جدول با ضریب اطمینان 99% کوچکتر بود؛ بنابراین فرضیه H0 مبنی بر عدم وجود اختلاف معنی دار بین این دو گروه در هر سه بعد رنگ رد نمی شود؛ به عبارتی دیگر بین دیسک های سرامومتال تهیه شده با دو نوع آلیاژ نیکل کروم مینالوکس و وراباند2 در ابعاد سه گانه رنگ اختلاف معنی داری وجود ندارد.نتیجه گیری: چنانچه سایر خواص فیزیکی، مکانیکی و بیولوژیکی آلیاژ مینالوکس مطلوب باشد، می توان آن را جایگزین آلیاژ وراباند2 نمود.

مقدمه: از تمام آلیاژهای دندانی عناصری به حفره دهان آزاد می شود که می تواند تاثیرات منفی بر سلول های بدن داشته باشد. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر آلیاژهای بیس متال و نابل بر بقای فیبروبلاست های لثه انسان بود. مواد و روش ها: فیبروبلاست های بدست آمده از لثه سالم انسان حین جراحی افزایش طول تاج، کشت داده شد. در پاساژ سوم، فیبروبلاست ها در معرض غلظت های مختلف دو نوع آلیاژ بیس متال (وراباند 2، کامند) و دو نوع آلیاژ نابل(دگوباند 4، پال کرمیت 2) قرار گرفتند. برای تکرارپذیری نتایج از هر ماده حداقل شش نمونه تهیه شد (n=18) و پس از گذشت 9 و 15 روز میزان بقای فیبروبلاست ها با روش MTT مورد بررسی قرار گرفت. داده ها با آزمون ANOVA و نرم افزار SPSS ویرایش 20 مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفتند. یافته ها: هم نوع آلیاژ، هم غلظت آلیاژ و هم مدت زمان، بر درصد سلول های باقیمانده موثر بود. حداکثر و حداقل سلول های باقیمانده به ترتیب در مجاورت آلیاژهای دگوباند4 و وراباند2 بود. میانگین درصد سلول های باقیمانده در غلظت 20 به طور معناداری بیشتر از غلظت 60 و در غلظت 60 به طور معناداری بیشتر از غلظت 100 بود. میانگین درصد سلول های باقیمانده در دگوباند 4 و کامند در روز 9 به طور معناداری بیشتر از روز 15 بود. اختلاف معناداری در آلیاژ پال کرمیت 2 و وراباند 2 در روز 9 و 15 دیده نشد. نتیجه گیری: آلیاژ بیس متال وراباند 2 به طور قابل توجهی بیش از سه نوع آلیاژ دیگر بقای فیبروبلاست ها را به صورت وابسته به غلظت کاهش داد. آلیاژ نابل دگوباند 4، نسبت به سه نوع آلیاژ دیگر به طور قابل توجهی کمترین اثر منفی را بر بقای فیبروبلاست های زنده داشت. بنابراین با توجه به میانگین درصد سلولهای باقی مانده، آلیاژ وراباند 2 دارای سمیت خفیف و سه نوع آلیاژ دیگر زیست سازگارهستند.

این مطالعه آزمایشگاهی مقایسه قدرت باند نگهدارنده های اسید اچ بریج بتوسط انواع مختلف آماده سازی شیمیایی بهمراه کاربرد دو نوع ادهزیو به مینای دندان را مقایسه نمود. مواد و روش ها: 144 عدد دندان کانین سالم تهیه شد و پس از تمیز کردن و مانت شدن توسط آکریل خود سخت شونده درون مولد، قطعات فلزی به شکل مربع به ضلع 3 میلی متر و ضخامت 5/. میلی متر مطابق با سطح لینگوال دندانهای کانین تهیه گردید و یک زائده در قسمت میانی آن عمود بر نمونه قرار گرفت. سطح تماس تمام نمونه ها سند بلاست شده سپس نمونه ها به 4 گروه 36 تایی بر مبنای آماده سازی با انواع محلولهای شیمیایی تقسیم گردید. A) اسید نیتریک 50% حجمی ، اسید هایدروکلریک 25% حجمی و متانول 25% حجمی . B) اسید هایدروکلریک 18% حجمی . C) اسید فسفریک 50% حجمی ، اسید هایدروکلریک 25% حجمی و متانول 25% حجمی و D) اسید سولفوریک 3% وزنی و پرمنگنات پتاسیم 1% وزنی . سپس هر گروه به دو زیر گروه بر مبنای استفاده از دو نوع ادهزیوScotch Bond Multi Purpose(3M) و One Coat Bond (Coltene) تقسیم گردید و توسط Duo Cement(Coltene) به سطح لینگوال دندانها چسبانده شد. پس از انجام 1000 سیکل حرارتی تست برشی توسط کراس هد تیغه ای با سرعت 2 میلی متر در دقیقه انجام شد .آنالیز داده ها توسط آنالیز واریانس دو عاملی با ضریب 95% انجام شد.یافته ها: 1- دو عامل نوع اسید و نوع ادهزیو روی یکدیگر تاثیر متقابلی ندارند . 2- متغیر نوع اسید بر متوسط قدرت باند تاثیری ندارد بنابراین هر چهار نوع اسید از قدرت یکسانی برخوردار هستند. 3- متغیر نوع ادهزیو بر متوسط قدرت باند تاثیر معنی داری ندارد یعنی هر دو نوع ادهزیو قدرت باند یکسانی را ایجاد نموده اند.نتیجه گیری: هنگام آماده سازی سطح تماس نگهدارنده های مریلند بریج محلولهای اسیدی و ادهزیوهای چند مرحله ای و تک مرحله ای از نظر قدرت باند به مینا یکسان عمل می نمایند بنابراین بهتر است ساده ترین روش انتخاب گردد.